Што е Euro 6?

Euro 6 беше воведен за првпат во 2014 година, и се однесува на емисиите на азотни оксиди (NOx), јаглероден диоксид (CO2), јаглеводороди и честички од издувните гасови на возилата. Според Euro 6 стандардот, дизел возилата мора да испуштаат до 0,080 грама NOx по километар, што претставува значително намалување во споредба со претходниот Euro 5 стандард, кој дозволуваше 0,180 грама по километар. Ова е особено важно бидејќи дизел возилата произведуваат повеќе NOx емисии отколку бензинските мотори.

Euro 6 и дизел возилата

Едно од најголемите предизвици со кои се соочуваат производителите на дизел возила е потребата да се инсталираат нови технологии за прочистување на издувните гасови. Многу од новите возила користат технологии како што се селективната каталитичка редукција (SCR) и филтри за честички (DPF). Овие системи значително го намалуваат количеството на NOx и честички кои се испуштаат во атмосферата.

Поради овие рестрикции, многу производители веќе го намалуваат производството на возила со дизел мотори или се фокусираат на алтернативни технологии, како што се хибридни и електрични возила. Euro 6 стандарот постави нови предизвици за дизајнирање на мотори, особено во однос на дизел моторите, кои се соочија со голем пад во популарноста поради дизел скандалот во 2015 година.

Euro 6d-Temp и реални емисии

Во 2019 година, воведен е Euro 6d-Temp стандардот, кој ги вклучува и реалните возачки тестови (Real Driving Emissions – RDE), каде што се мери емисијата на штетни гасови во реални услови на патот, а не само во лабораториски тестови. Ова е направено за да се намали јазот меѓу емисиите измерени во контролирани лабораториски услови и оние во реалниот живот.

Од септември 2023 година, воведен е најновиот стандард, Euro 6e, кој уште повеќе ги заострува рестрикциите за NOx и честичките. Очекувано е оваа фаза на стандардот да биде последната пред целосниот премин кон Euro 7, кој ќе воведе уште поостри мерки во наредните години.

Технолошки импликации

Euro 6 стандарите бараат производителите на возила да користат повеќе технологии за намалување на штетните емисии. На пример, дизел возилата мора да користат SCR системи кои ја претвораат азотната оксидација во азот и вода. Дополнително, филтрите за дизел честички (DPF) ги отстрануваат речиси сите честички од издувните гасови, додека системите за рециркулација на издувните гасови (EGR) помагаат во контролата на температурите во моторот за да се намалат емисиите на NOx.

Кај бензинските возила, воведени се стандарди за директна инјекција на бензин (GDI), кои, иако се поефикасни, произведуваат повеќе честички. Затоа, производителите мора да инсталираат филтри за бензински честички за да ги исполнат новите регулативи.

Заклучок

Рестрикциите на Euro 6 стандардот имаат значителен ефект врз автомобилската индустрија, принудувајќи ги производителите да инвестираат во нови технологии за намалување на емисиите. Иако дизел возилата се најмногу погодени од овие рестрикции, бензинските возила исто така мора да се прилагодат на новите барања за чистота на издувните гасови. Со оглед на тековните трендови и стандардите за чиста мобилност, очекуваме дека овие мерки ќе ја забрзаат транзицијата кон електрични и хибридни возила во иднината.

ЕВ, исто така, носат значителни придобивки за локалниот квалитет на воздухот, особено поради отсуството на издувни гасови во градовите. Сепак, тие сè уште придонесуваат за загадување од ситни честички, кои се ослободуваат преку абење на гумите и кочниците. Еден од најголемите предизвици останува екстракцијата на суровини, како што се никел и бакар, што влијае на екосистемите. За да се ублажат овие последици, експертите препорачуваат поголемо вклучување на циркуларната економија, која се фокусира на реупотреба и рециклирање на батериите и останатите компоненти.

Од друга страна, производството на батериите за електричните возила, особено во земјите каде електричната енергија се произведува од јаглен, значително придонесува за емисии на CO₂. Но, истражувањата покажуваат дека дури и во најнеповолните услови, како на пример електрични возила што се напојуваат целосно од јаглен, тие сепак произведуваат помалку емисии во споредба со бензинските автомобили. Кога мрежите на електрична енергија ќе се префрлат на обновливи извори, придобивките од електричните возила ќе станат уште поизразени, бидејќи веќе постоечките возила ќе продолжат да стануваат „почисти“ со текот на времето.

Иако електричните возила имаат помала „вкупна цена на поседување“, што ги прави атрактивна опција за купувачите, тие се уште се поскапи за купување од возилата на внатрешно согорување. Покрај тоа, потребни се инвестиции за инсталирање на домашни полначи за електрични возила. Сепак, владините субвенции, како што се даночните олеснувања во САД, значително го ублажуваат овој финансиски товар за купувачите.

Иднината на електричните возила зависи од намалување на нивните еколошки трошоци при производството и од воведување на технологии кои ќе овозможат нивно побрзо полнење и поголем опсег. Сè на сè, тие претставуваат клучен дел од глобалната транзиција кон почиста енергија, иако најдобри резултати се постигнуваат кога се комбинираат со други методи на одржлив транспорт, како пешачење и возење велосипеди.

Извори:

•   Европска агенција за животна средина [oai_citation:3,EEA report confirms: electric cars are better for climate and air quality

—
European Environment Agency](https://www.eea.europa.eu/highlights/eea-report-confirms-electric-cars)
• MIT Climate Portal 
• Carbon Brief .